Brjálaður Anarkisti

Jónína Benediktsdóttir hefur nýverið haldið því fram að Og Vodafone hafi brugðist trausti og skyldum þeim sem Internetþjónustum eru lagðar á herðar með því að njósna um tölvupóst hennar. Illt er ef satt reynist.

Ég hef hins vegar aðra tilgátu um hvernig þessi upplýsingaþjófnaður gæti hafa átt sér stað. Hægt er að kaupa búnað sem útbýr sérhannaða trójuhesta sem auðvelt er að koma fyrir í tölvu fórnarlambsins eins og hverjum öðrum vírus (veiruvarnarforrit finna einungis þekktar veirur og trójuhesta, flestir notendur t.d. Outlook smitast af ALLRI óværu sem á annað borð kemst inn í pósthólf þeirra) og eftir það hafa þeir fulla stjórn á tölvu viðkomandi og geta fylgst með öllu sem þar fer fram.

Þessi tækni hefur verið til í ýmsum útgáfum í fjöldamörg ár og er vel þekkt. Nýlegur þáttur í sjónvarpsþáttaröðinni Law and Order á Skjá Einum kom einmitt inn á þessi mál.

Þessi aðferð er mikið öruggari en sú að nota hlutdeild óheiðarlegra kerfisstjóra. Ekki bara eru færri vitorðsmenn að glæpnum, heldur eru upplýsingar þær sem bjóðast mikið meira tæmandi, t.d. er ekki víst að sendur póstur sé varðveittur á póstþjónum netþjónustunnar, svo dæmi sé nefnt.

Þetta er bara einn af þeim hlutum sem verður að hafa í huga þegar slík mál eru rannsökuð.

Ég held ég nenni samt ekki að fara nánar út í þá sálma.

Undanfarið hafa borgarfulltrúar Sjálfstæðisflokks og Reykjavíkurlista tekist á um hvort reisa eigi styttu af Tómasi Guðmundssyni skáldi í Reykjavík. Sjálfstæðismenn vilja Tómas, en Reykjavíkurlistinn vill sökum pólitískrar rétthugsunar fá styttu af einhverri konu. Óvíst er hvort fylkingar geti sæzt á nokkra niðurstöðu svo öllum líki.

Ég er hins vegar kominn með lausn á þessari deilu sem báðir flokkar ættu að vera harðánægðir með.

Það vantar styttu af homma. Tómas væri þar alveg tilvalinn.

Kvæði hans, “Þjóðvísa” er náttúrlega augljós skírskotun til samkynheigðs sambands hans við Jón Thoroddsen skáld.

Hin nýja stytta gæti jafnvel sýnt þá tvo saman sem unga menn og á fótstall líkneskisins væru grafin þessi orð skáldsins:

Ég hélt ég væri smámey og hugðist vera til
eins og hitt fólkið í bænum.

Ég vil bara að lágflug yfir Reykjavík verði bannað.

Eða bara allt flug, eins og t.d. í Washington DC. Engin flugvél flýgur yfir London í minna en 3500 feta hæð. Flestir þéttbýliskjarnar í heiminum hafa svipaðar reglur. Miðstöðvar innanlandsflugs í Englandi eru Heathrow, Gatwick og Luton og enginn þeirra er nær bænum en 50 kílómetra.

Þetta er ekki spurning um hvar við viljum að flugvélarnar lendi, þetta er spurning um hvar við viljum að flugvélarnar hrapi.

Öll skáld hafa hörpu, hér er mín.

Ég á reyndar líka forna slaghörpu, sem, merkilegt nokk, er líka í laginu eins og harpa.

Þar sem hver munnharpa nýtist bara í einni tóntegund, eða í besta falli tveimur (og það merkilega er að hvorug er sú tóntegund sem prentuð er á munnhörpuna) þá þarf maður yfirleitt nokkrar. Ég fór í Hljóðfærahúsið og keypti mér Hohner Proharp í D og Hohner Silver Star í C. Þessi síðarnefnda kostaði ekki nema 650 krónur. Þeir áttu enga í A, þannig að ég fór í Tónastöðina og bað þar um díatóníska munnhörpu í A. Einhver drengur við afgreiðsluborðið dró upp eina slíka og rétti mér og bauð mér að blása. Ég ætlaði að fara að hneykslast á að þeir hefðu engan físibelg, en þar sem ég var þegar búinn að ákveða að kaupa hana, þá sagði ég ekkert, heldur saug duglega úr fjórða gati og beygði nótuna niður um heiltón og upp aftur eins og ég hefði ekkert gert allt mitt líf nema láta munnhörpur breima. “Hvernig fara þeir að þessu að beygja tóninn svona?” segir drengurinn við stúlkur tvær sem stóðu sitthvorum megin við hann við kassann. “Ég las það í fyrradag á Internetinu hvernig það er gert” svaraði ég og gekk út.

Þessi munnharpa heitir Lee Oskar og er framleidd af japönsku fyrirtæki sem heitir Tombo og er besta munnharpan í safninu. Hún var líka dýrust, eða 2200. Ég ætla að fá mér fleiri af þessari tegund síðar.

Mín fyrstu mistök um daginn voru að kaupa munnhörpu sem er einungis hægt að nota í B (eða “H”, ef þú ert með Germaníska tónfræðimenntun) eða í versta falli F#. Slíkar munnhörpur eru merktar “E”.

I kid you not.

Lagalistinn sem ég spila með er svona, öll lögin eru með Rolling Stones:

Í A dúr, spilað með D munnhörpu:

Doncha Bother Me
Empty Heart
Everybody Needs Somebody To Love
Not Fade Away
One More Try
Route 66
Walking The Dog
Hitch Hike

Í E dúr, spilað með A munnhörpu:

I’m Alright
I’m Moving On
Susie Q
The Spider And The Fly

Í G dúr, spilað með C munnhörpu:

Who’s Driving Your Plane
Stoned
I Can’t Be Satisfied
The Under Assistant West Coast Promotion Man
What a Shame
You Can’t Catch Me
2120 South Michigan Avenue
Down Home Girl
Little Red Rooster
If You Need Me

Ég nenni ekki að vinna meira í dag. Ég held ég fari út í búð að kaupa mér blúsmunnhörpu og eyði svo restinni af deginum sitjandi úti í horni að spila.
Já, og Patti Smith var algerlega æðisgengin í gær!

Ég get ekki einu sinni byrjað að lýsa því hversu mikið hörmungarnar í New Orleans hafa hryggt mig. Ef það er ekkert sem hægt er að gera, væri samt ekki hægt að sýna ást okkar og væntumþykju á þessari frábæru borg og syrgja hana almennilega, t.d. með einnar viku blúshátíð?

Got one foot on the platform
The other on the train
I’m going back to New Orleans
To wear that ball and chain