Ég er kominn að þeirri niðurstöðu að það er aðeins ein tegund frelsis sem mætti kenna við trú: það er frelsi undan trú. Raunar ættu öll trúarbrögð að vera bönnuð. Ég hef nákvæmlega enga samúð með Múslimum um heim allan, það mætti baða þá í svínafitu og klámmyndum um spámanninn mín vegna. Þeir geta sjálfum sér um kennt að vera svona viðkvæmir fyrir þessu. Ég hef heldur enga samúð með neinu öðru fólki sem finnst sér misboðið af trúarlegum ástæðum.
Ég ætla að hanna próf sem ég mun kalla Guðlastsprófið. Enginn mun geta gegnt embætti nema hann standist það próf. Það mun innifela guðlast gegn öllum helstu trúarbrögðum heims. Ég lít svo á að fólk sem lifir í guðsótta sé ófært um sjálfstæða hugsun og beinlínis hættulegt, þar sem það tekur ákvarðanir samkvæmt geðveilukenndum ranghugmyndum ímyndaðs veruleika.
Ég treysti heldur ekki fólki sem ekki drekkur. Getur þú treyst fólki sem ekki treystir sjálfu sér?