Skegg eða ekki skegg?
Helsta fórn til hégómleikans sem ég stunda er að raka mig á morgnana. Hins vegar finnst mér það afspyrnuleiðinlegt en ég bara þoli ekki að sjá sjálfan mig með skeggbrodda. Skegg er í lagi … þannig að spurningin er: ætti ég að safna skeggi aftur? Til að auðvelda ykkur valið eru hér tvær myndir, önnur þar sem ég er skeggjaður á fertugsaldri, en á hinni er ég skegglaus á fimmtugsaldri.
28. mars 2006 klukkan 13:20
Það eldir þig svo rosalega, ég legg til að þú hinkrir eftir barnabörnum og sjáir svo til
28. mars 2006 klukkan 13:26
Bíddu nú aðeins … ertu að fara að segja mér fréttir?
28. mars 2006 klukkan 15:18
Er dóttir mín að tala um barnabörn í fyrirsjáanlegri framtíð?
28. mars 2006 klukkan 16:03
Þú ert miklu myndarlegri skegglaus. En svo þarf að endurmeta stöðuna ef/þegar skeggið gránar
28. mars 2006 klukkan 16:06
Skeggleysið - með miklum yfirburðum - nema þú viljir líta út eins og Tolstoj.
28. mars 2006 klukkan 16:07
Það vantar r í stjörnurnar yfir Reykjavík, nema þetta eigi að vera barnaframburður.
28. mars 2006 klukkan 16:25
Skeggið er þegar með tveimur gráum yrjum framan á höku sem sjást þarna á myndinni ….
Takk Helga. Þetta letur er svo smátt að maður sér varla neitt, orðinn svona háaldraður.
29. mars 2006 klukkan 8:23
mér finnst skeggið flott;)
2. apríl 2006 klukkan 21:55
Skeggið er klárlega EKKI málið!!!