Launhelgar í Valhöll
miðvikudaginn, ágúst 30th, 2006Njósnari minn í Valhöll segist hafa orðið vitni að eftirfarandi í gær:
Hvítserkjuð hersing gengur inn í hátíðarsal, hvítar topphúfur skína; blá augu gægjast gegnum andlitsgrímur. Þeir raða sér stillt og hátíðlega í hálfhring kringum mannsmynd í miðju salarins. Árni Johnsen (því það er hann) lítur upp á hina blessuðu hersveit, ásjóna hans er upplýst og yfir henni er goðumlík ró.
Björn Bjarnason mælir fyrstur: Hér höfum við auman mann, iðrandi syndara er beiðist inngöngu í samfélag heilagra.
Kór: Er hann verðugur?
Björn Bjarnason: Hann er hinn Drottins Smurði.
Kór: Svo skal vera. Dýrð sé Davíð í upphæðum.
Rödd að ofan (hljómar samt nákvæmlega eins og Geir Haarde að herma eftir Davíð Oddssyni): Hann er minn elskaði sonur, sá er ég hef velþóknun á.
Kór: Hallelúja!
Geir Haarde: Það skal svo vera. Rís upp, sonur vor og meðtak blessun vora.
Kór: Hann er innmúraður.
Meira veit heimildamaður minn ekki, því þrír drengir í stuttbuxum komu honum að óvörum og skutu hann með deyfipílum og vaknaði hann með höfuðverk dauðans í tattústofu í austurborginni.
Þá þótti mér ég fara að gráta og þá vaknaði ég.