Kertafleyting
Ég fór á kertafleytingu í tilefni af Hírósjíma og lét mig hafa það að kaupa kerti úr jarðolíuafurðum til að henda út í aumingja Tjörnina. Af hverju ekki tólgarkerti? hugsaði ég. Lífræn og niðurbrjótanleg náttúruafurð og einnig fæða fyrir fuglana.
Ég hef verið að hugsa að ég er kannski ekki svo mikill friðarsinni eftir allt. Ég er bara andsnúinn utanríkisstefnu Bandaríkjanna og tel að ef við þurfum að verjast einhverjum, þá er það einmitt þeim.
10. ágúst 2006 klukkan 7:50
Það er nú svolítið sérkennilegt ástand við tjörnina ef önnur höndin fóðrar fuglana á tólg meðan hin plaffar þá niður…
En svona eru nú mennirnir skrítnir.
P.s.
Americani ite domum !
10. ágúst 2006 klukkan 8:25
takk fyrir kvöldið.. alltaf gaman að hitta á þig á förnum vegi..
sammála þér með bandaríkin
10. ágúst 2006 klukkan 12:27
Voða ertu agró maður! Pís! Fáðu þér jónu!
10. ágúst 2006 klukkan 12:34
Gunnar? Ert þetta þú? Þú veist, það sakar ekki að koma með rétt netfang.
10. ágúst 2006 klukkan 13:07
Blómin í ánni er bók sem ég les árlega á þessum tíma. Dásamleg.
11. ágúst 2006 klukkan 13:20
Elías, ertu ekki doldið fastur í smáatriðum hér? athöfnin er táknræn… (efnin í kertunum eru ekki aðalatriðið)
svo eru friðarsinnar ekki endilega náttúruverndarsinnar, eða hvað?
11. ágúst 2006 klukkan 14:15
Getur maður ekki verið friðarsinni án þess að vilja frið sama hvað hann kostar? Ég lít á mig sem friðarsinna en á samt oft ekki samleið með flestum sem titla sig þannig að ég held.
11. ágúst 2006 klukkan 15:33
Ég var einmitt að velta fyrir mér hvernig kerti væru seld þarna og finnst nú ansi glatað ef valinn var óumhverfisvænn kostur.
13. ágúst 2006 klukkan 11:03
Hef skipulgt þessa fleytingu í 22 ár og vil bara benda á að efnið í kertunum eru umhvefisvæn að undanskildum álbökkunum en þeim er safnað saman að lokinni fleytingu og sett í endurvinnslu. Kertin eru framleidd á vernduðum vinnustað í Vestmannaeyjum og heitir Heimaey kertaverksmiðja
13. ágúst 2006 klukkan 21:15
Allt of margir friðarsinnar sem ég þekki til eru endalaust með læti og ófrið hvar sem þeir koma enda oft á tíðum einhver ófriður í þeirra eigin sál.
Friður fæst með friði - ekki ólátum og hávaða.
Mín skoðun.
14. ágúst 2006 klukkan 9:06
go Systa! gaman að heyra þetta, enda bjóst ég nú trauðla við því að friðarsinnar væru að dreifa baneitruðum efnum út í umhverfið þegar þeir minnast þessara tilteknu atburða. verð að lýsa mig algerlega ósammála Lindu í kommenti hér að ofan. friðarsinnar eru ekki þeir sem halda uppi ófriði í heiminum…þá eru þeir ekki friðarsinnar.
14. ágúst 2006 klukkan 16:45
Það er nú einmitt pointið baun - “friðarsinnar” eru ekki alltaf friðarsinnar, en sumir storma samt um með látum og lýsa því yfir að þeir séu nákvæmlega það.
Það er ekki friðsamlegt að ganga um gargandi og gólandi yfir öllu og öllum.
Ást er friður…………….til dæmis.
16. ágúst 2006 klukkan 18:07
Ég er afar kát að heyra að þetta voru umhverfisvæn kerti!