Þetta hæsi er óþolandi ástand. Ég þoli ekki stundinni lengur að geta ekki sungið.
Þessi grein var skrifuð
þriðjudaginn 27. febrúar 2007 klukkan 14:09.
Hægt er að fylgjast með umræðunum gegnum RSS 2.0 veitu.
Hægt er að skilja eftir athugasemd.
Norskir brjóstdropar innihéldu eter og voru bannaðir af einhverjum forsjárhyggjufrömuðum á síðastliðnu ári. Þeir dönsku eru ekki svipur hjá sjón. Hvorir tveggja duga fremur til að losa slím úr lungum en að mýkja hásan háls.
27. febrúar 2007 klukkan 14:48
danksir brjóstdropar, do wonders
27. febrúar 2007 klukkan 14:55
Eru þeir ekki norskir?
27. febrúar 2007 klukkan 15:52
ekki lengur, nú fást bara danskir, held ég.
Passaðu þig samt, seriously, maður getur skemmt raddböndin :-O
27. febrúar 2007 klukkan 16:49
Norskir brjóstdropar innihéldu eter og voru bannaðir af einhverjum forsjárhyggjufrömuðum á síðastliðnu ári. Þeir dönsku eru ekki svipur hjá sjón. Hvorir tveggja duga fremur til að losa slím úr lungum en að mýkja hásan háls.
28. febrúar 2007 klukkan 9:51
gamla ráðið um að anda að sér gufu virkar oft vel
28. febrúar 2007 klukkan 10:45
Ég fór til læknis í gær og hann bannaði mér að tala og sagði mér að vera heima í dag.
28. febrúar 2007 klukkan 11:44
gott hjá honum. Nú bara að vera þægur. Helst aðeins lengur…