Þöggun
Nú hefur verið þaggað niður í mér að læknisráði. Mér hefur verið bannað að tala upphátt.
Ég sit því heima og geri ekki neitt. Ég var að lesa nafnlausa bréfið margrædda og sýnist það 1) vera ritað af einum manni og 2) af manni sem hefur þá kunnáttu af lögum sem hægt er að búast við af fréttamanni með eins árs starfsreynslu.
Það er athyglisvert að hann skrifar “skrúplulaust” með f-i og notar orðið “óekkí” eins og einhver sem hefur lesið yfir sig af 19. aldar textum.
28. febrúar 2007 klukkan 13:46
Ég hef a.m.k. tvisvar um ævina orðið svona alvöru þegjandi hás. Ég finn því virkilega til með þér.
Um bréfið hef ég ekkert að segja enda hef ég engan áhuga á því máli, hugur minn er allur í kláminu þessa dagana.
28. febrúar 2007 klukkan 13:51
Nú? Varstu búin að lesa þýðinguna mína hér að neðan?
2. mars 2007 klukkan 9:33
þetta er erfitt, skil það vel - en ertu enn þegjandi hás?
2. mars 2007 klukkan 11:07
Nei, núna er ég bara með viskírödd.
2. mars 2007 klukkan 12:39
Það fer þér nú eiginlega vel finnst mér…
6. mars 2007 klukkan 20:39
Eeee….
Þá er búið að plata inn á mig Bloggsíðu. Veit sko ekki hvort ég nenni að skrifa eitthvað og þá á eftir að koma í ljós hvort það verður með viti.
Er þér ekki örugglega batnað annars (langt síðan þú hefur bloggað, ertu nokkur dauður?)
22. mars 2007 klukkan 10:57
Ég vil bæta því við þessa færslu að ég ber miklar og jafnvel óraunhæfar kröfur til fréttamanna.