Kettirnir
Les amoureux fervent et les savants austères
Aiment également, dans leur mûre saison;
Les chats puissants et doux, orgueil de la maison,
Qui comme eux sont frileux et comme eux sédentaires.
Amis de la science et de la volupté,
Ils cherchent le silence et l’horreur des ténèbres;
L’Erèbe les eut pris pour ses courriers funèbres;
S’ils pouvaient au sevrage incliner leur fierté.
Ils prennent en songeant les nobles attitudes
Des grands sphinx allongés au fond des solitudes,
Qui semblent s’endormir dans un rêve sans fin;
Leurs reins féconds sont pleins d’étincelles magiques,
Et des parcelles d’or, ainsi qu’un sable fin,
Étoilent vaguement leurs prunelles mystiques.

14. apríl 2007 klukkan 5:52
Mon dieu!
Nous sommes poétiques aujourd’hui…
14. apríl 2007 klukkan 16:11
kominn?
14. apríl 2007 klukkan 18:26
Máni er kominn heim. Hann er búinn að læra inn á allt, t.d. leggst hann til svefns í fleti sínu, borðar og drekkur í eldhúsinu og gerir þarfir sínar á klósettinu. Mjög vel upp alinn, en gríðarlega forvitinn.
14. apríl 2007 klukkan 18:44
æði
15. apríl 2007 klukkan 8:59
Parlez-vous français?
15. apríl 2007 klukkan 11:41
Non.
15. apríl 2007 klukkan 14:16
ég tala heldur ekki frönsku, en ég skil samt kommentið frá HT
Ekki nándar nærri allt ljóðið, samt. En flott er það.
15. apríl 2007 klukkan 21:39
Ah! onpa kaunis, pieni kissa!
16. apríl 2007 klukkan 9:01
Þetta var kannski ónákvæmt hjá mér; ég tala frönsku en frekar hægt og ekki alveg villulaust. Ég les hana líka.
16. apríl 2007 klukkan 10:11
veistu, ég er búinn að rækta upp með mér hálfgert hatur á köttum.. allavega ef ég er með þá sjálfur heima.. fínt ef aðrir eiga ketti ;D
16. apríl 2007 klukkan 10:24
hún er sæt, til lukku:)
21. apríl 2007 klukkan 13:50
Frönskuna má alveg tala hægt og með villum. Þetta er mjög fjölmenningarvænt tungumál. Líklega er mesta ríkidæmið falið í því að skilja hana skrifaða.