Brjálaður Anarkisti

Máni er ringlaður, því hann var að koma frá dýralækninum. Það var verið að gelda hann. Betra er að gera það fyrr en síðar, því þeir verða bara leiðinlegir, bitrir og þunglyndir ef þeir eru geldir eftir kynþroska. Ógeldir fresskettir geta verið mjög skemmtilegir, en geldir fresskettir eru hins vegar skemmtilegir á þann hátt að þeir staðna í þroska og eru eins og kettlingar alla æfi.

Ég var að komast að því mér til mikillar hrellingar að útgáfa mín af öllum skáldsögum og smásögum Voltaires (Romans et contes de Voltaire, 1966, Garnier-Flammarion, Paris) er Bowdleríseruð. Ég keypti hana í Bóksölu Stúdenta 1986 (± 1 ár) og hefði því haldið að hún væri nokkurn veginn nákvæm, en nei; “coglioni” er stafað “c…”.

Fyrir þá sem ekki skilja, þá endar 11. kafli Birtíngs á orðunum sem eru í fyrirsögn þessa kafla og eru ítalska og þýða “Ó en sú mæða að vera án eistna”. Hins vegar er orðið “coglioni” sem þýðir “eistu” ritskoðað í þessari bók þannig að það er stafað “c…”.

Nú var ég að uppgötva að dýralæknirinn hefur líka klippt klærnar af Mána litla. Mér finnst það verra, því þá getur hann ekki lengur klifrað upp eftir fótlegg mínum.

Þessi grein var skrifuð fimmtudaginn 19. júlí 2007 klukkan 18:35. Hægt er að fylgjast með umræðunum gegnum RSS 2.0 veitu. Hægt er að skilja eftir athugasemd.