Sannir Íslendingar
Ég var að versla í Bónus í dag og uppgötvaði að það var ekki til neitt mæjones, eða að minnsta kosti ekki alvöru Gunnars-mæjones. Reyndar hafa þeir aldrei heldur haft eftirlætistegundina mína, sem er gerð úr hvítvínsediki og ólívuolíu.
Þá allt í einu flaug mér í hug; af hverju ekki gera þjóðlegt mæjones úr mysu og lýsi?
Þetta er hugmynd sem getur ekki feilað. Alkunna er að Sannir Íslendingar borða SS pylsur, en hvaða mæjones getur fólk borðað til að vera svona extra þjóðlegt, þannig að því líði vel með tilhugsunina um að það sé eftir allt að hegða sér á þjóðlegan hátt á milli þess sem það keyrir í Smárabíó og fær sér makkdónalds? Auðvitað mysu-og-lýsismæjones!
Aðalatriðið er ekki að láta sér líða vel. Aðalatriðið er að elska sitt land og vera góður íslendingur. Og borga mér fyrir lýsis-og-mysumæjones. Ég er að hugsa um að finna eitthvað smellið nafn á það. Það skal heita Grútur®
Ég var að springa af kátínu þegar ég kom að kassanum. Stúlkan á kassanum hlýtur að hafa tekið eftir því, því hún virtist þurfa að leggja sig fram til hins ítrasta til að fá ekki hláturskast.
21. júlí 2007 klukkan 1:12
21. júlí 2007 klukkan 2:24
Það hefur mér ekki fundist í nokkra áratugi. Ég held að það sé bara leiðinlegt að vera ungur að árum. Allt annað er frábært.
21. júlí 2007 klukkan 11:34
Já.. mig hefur alltaf langað að fara í framleiðslu á kolsýrðu ýsusoði undir nafninu Fiski Fríski®
22. júlí 2007 klukkan 4:23
Þetta yrði sannkallaður harmagrútur!
22. júlí 2007 klukkan 5:19
Og svo dugir ekkert að nota hænuegg: ekkert nema ekta fýlsegg munu verða notuð í þessa framleiðslu.
22. júlí 2007 klukkan 19:02
Svo mætti bæta við kindablóði (það fellur alltaf svo mikið til af því) og þá gætum við fengið hamborgara með kokteilgrút og frönskum. Afar þjóðlegt.