Tambúrínan

Hlustarðu ekki á neitt sem er ekki með tambúrínu? spurði kærastan mín mig fyrir einhverjum mánuðum síðan. Ég þurfti að hugsa mig lengi um.
Ég mundi skyndilega eftir þessu þegar ég las nýjasta pistil Ármanns. Mér finnst einhvern veginn að skemmtilegasta tónlistin hljóti alltaf að að hafa tambúrínu, en ég hélt að það væri bara vegna þess að ég fæddist á fyrri hluta sjöunda áratugarins. Ég sé nú að það er ekki nauðsynlegt.

4 svör við færslunni “Tambúrínan”

  1. Þá sagði Miss G:

    hey! mr. tambourine man, play a song for me, in the jingle jangle morning i’ll come followin’ you…

  2. Þá sagði baun:

    í lagi á meðan það eru ekki panflautur, segi ég nú bara…

  3. Þá sagði HT:

    “í töskunni tinflauta og tambúrín”

  4. Þá sagði erla vaasalainen:

    hae! eg attikattadi Lenu hina nord-norsku. Modurmal hennar er samiska og svo bjo hun a Graenlandi i ar og a graenlenskan kaerasta… en hun kannadist ekkert vid thad!

Leggðu orð í belg