The drugs don’t work
Ég tók eina Telfast í morgun, sem ég fékk ávísað af lækni um daginn því ekkert af þessum ofnæmislyfjum sem hægt er að kaupa án lyfseðils virka nokkurn skapaðan hlut, en samt er eins og ofnæmið versni og versni eftir því sem líður á daginn.
Ég held að þetta sé norðanáttin.
3. ágúst 2007 klukkan 15:21
úff, ræfillinn minn
3. ágúst 2007 klukkan 15:52
Kannski þú sért með kvef?
3. ágúst 2007 klukkan 16:25
Nei, það finnst mér ólíklegt. Þetta er sama tilfinning og ofnæmi og slímið sem rennur stríðum straumum úr nefinu er algerlega glært og mjög þunnt. Kvefslím er þykkara, litaðra og það kemur ekki jafn mikið af því. Þetta mettar hverja þurrkuna á eftir annarri, ég þori að veðja að það geti komið líter af þessu á sólarhring.
Einnig eru hnerrarnir öðruvísi. Með kvefi hnerrar maður sjaldan og ekkert sérlega hart. Ofnæmishnerrar koma á nokkurra sekúndna fresti og eru mjög harðir. Ég hef verið að velta því fyrir mér hvort það sé einhver ofnæmisvaldur í Tækngarði núna, því ég heyrði í öðru fólki með miklar hnerrarokur.
3. ágúst 2007 klukkan 19:01
Mörg þessi ofnæmislyf eru bara placebo. Þess vegna hef ég kosið að halla mér að sterku lyfjunum.
3. ágúst 2007 klukkan 22:54
það þurfti nú ekki að lýsa þessu aaalveg svona nákvæmlega sko
3. ágúst 2007 klukkan 23:47
Fríða, prófaðu að lesa með öðru auganu. Það hjálpar.
4. ágúst 2007 klukkan 13:07
ég las alveg ofboðslega hratt og sá ekki neitt
4. ágúst 2007 klukkan 13:59
Ég tek sterk lyf framyfir lyfleysur, anytime. Hikk.