Draumfarir
Mig dreymdi sama drauminn aftur og aftur í nótt, það var eitthvað mjög mikilvægt að gerast, en þegar ég var vaknaður gat ég ekki með nokkru móti munað hvað það var. Mig minnir samt að þetta hafi tengst skáldsögu sem ég hafði skrifað, sígaunum og pólitískri réttsýni. Einnig kom byggingaverkfræði eða arkítektúr einhvern veginn inn í þetta líka.
Kannski tengdist það löngu samtali í gæreftirmiðdag á Cafe Vor sem ég átti við gamlan vin, Snorra Traustason, sem ég hafði ekki rætt við í næði í einhverja áratugi.
9. ágúst 2007 klukkan 15:36
Mér varð hugsað til þín í dag.
Komst í kast við Random password generator…
Úha!
9. ágúst 2007 klukkan 15:44
Ætti maður kannski að búa til svoleiðis til að setja á vefinn?
Annars finnst mér draumurinn sem mig dreymdi í fyrrinótt vera mikið merkilegri. Ég man ekkert frá honum, en ég vaknaði með orðið “Euterpse” á vörunum. Nú man ég ekki eftir að hafa heyrt þetta orð, nema hvað ég mundi vel eftir nafninu Terpsichore sem er gríska dansgyðjan og svo eftir þeirri staðreynd að eu er forn-gríska og er atviksorðið “vel”. Eitthvað virðist samt þetta orð tengjast nafni gyðju tónlistar og lýrísks skáldskapar, Euterpe.
9. ágúst 2007 klukkan 16:33
Hmmm…
Of mikið af Sriracha fyrir svefninn?
9. ágúst 2007 klukkan 16:37
Aldrei of mikið sriracha. Annars hefur eftirlætisrétturinn minn þetta sumar verið fínt saxaður svínahnakki steiktur með fullri lúku af smáum tælenskum grænum chilium, engifer, sveppum, kúrbít, tilfallandi grænmeti, ostrusósu og kóríander. Einungis þaulvanar chiliætur geta borðað meira en hálfa teskeið af þessu. Ég gúffa hins vegar í mig heilu skálunum.
9. ágúst 2007 klukkan 16:48
Já það er eitthvað við að sitja (gjarnan ber að ofan amk) og finna svitann spretta fram af chili eða karríi…
Veit ekki hvernig á aða lýsa tilfinningunni…
Kannski skylt Autoerotic Asphyxiation?
Hér skortir mig bara reynslu…
10. ágúst 2007 klukkan 1:47
Vinur minn var eitt sinn í Tælandi að djamma rosalega… éta og drekka og allt tilheyrandi… og hann fékk chili-eitrun. Það er víst viðurkennt syndróm. Ofneysla á chili. Hár hiti og alls konar rugl. Býst ekki við að þú hafir fengið svoleiðis. Mér virðist þú vera mikið chili-hönk.
P.s. Og hvernig geturðu dæmt Telfast eftir að hafa tekið eina töflu? Þú ert nú meira fíflið.
P.p.s. Nú áttaði ég mig alltíeinu á því að við þekkjumst ekki neitt og því nær það sennilega ekki í gegn að ég er að reyna að vera fyndin. Þetta með fíflið og chili-hönkið. Sorrí.
10. ágúst 2007 klukkan 2:05
Reyndar var ég búinn að vera að taka það í meira en viku. Samt virtist það ekki slá á mestu einkennin.
Ég hef heyrt að ég væri net.stud en chili-hunk hef ég ekki heyrt um fyrr. Takk.
13. ágúst 2007 klukkan 8:02
Heyrði ég lofsöng um eldpiparinn, “red diablo” sem fer sem eldur um iður…..skrýtið að það út af fyrir sig skuli ekki styrkja ónæmiskerfið. Nýjustu tíðindi herma að inntaka á dökku hungangi, 1 tsk. á dag, muni efla varnir gegn ofnæmi. Ég á eftir að sannreyna það.
13. ágúst 2007 klukkan 10:27
Svo skánar þetta allt með haustinu, ekki satt?
13. ágúst 2007 klukkan 10:58
Jú. Eina skiptið sem það gerði það ekki var þegar ég var alltaf að spila niðri í kjallara á Spítalastíg. Síðar uppgötvaði ég að það var eitthvað við rykið í þeim kjallara sem vakti ofnæmið, sennilega myglugró.
13. ágúst 2007 klukkan 12:13
Man eftir honum, þeas kjallaranum…
Fyrir svona þúsund árum,
eða var það í gær?
Minnið er skrýtið!