Höggvið í sama knérunn
Þessi rotta var talsvert minni en hin. Ég fann hana á stéttinni á leiðinni út. Ég tel Mána hafa skilið hana þarna eftir.
Þessi rotta var talsvert minni en hin. Ég fann hana á stéttinni á leiðinni út. Ég tel Mána hafa skilið hana þarna eftir.
8. október 2007 klukkan 9:57
Gamla góða lögmálið að éta eða vera étinn! En ansi var fín uppskriftin þín. Alveg gourmet.
8. október 2007 klukkan 9:58
Er opið ræsi einhvers staðar í nánd við þig? Ég sé aldrei nokkurn tímann rottur hér uppfrá, nema reyndar þegar á framkvæmdum stóð í götunni fyrir nokkrum árum og þær komust upp, þá sá ég 2-3.
8. október 2007 klukkan 10:07
Klóakið mitt er nýtt og vonandi fínt í samræmi við það. En mér sýnist að einhverjir fleiri í hverfinu ættu að fara að athuga með skolplagnirnar sínar.
8. október 2007 klukkan 10:11
Einhvers staðar er glufa í skólpkerfinu…það er ljóst. Máni rottuskelfir er þó á vaktinni fyrir hverfisbúa!
8. október 2007 klukkan 10:38
Mér var tjáð að klóakið væri nýtt þegar ég keypti íbúðina.
8. október 2007 klukkan 10:48
Við verðum þá að leyta að einhverjum öðrum blóraböggli í götunni fyrir þetta rottu fár.
8. október 2007 klukkan 11:11
Þú getur hringt í meindýraeyði hjá Reykjavíkurborg og þeir senda einhverja sem koma og leita að t.d. opnu ræsi. Nágranninn minn gerði það um daginn (þegar hann sá mús í garðinum) og meindýraeyðarnir skoðuðu allt í krók og kring í nágrenni við mig (og dáðust að mínum fínu nýju lögnum). Fóru svo með ræsismyndavélar út á Gunnarsbraut en ekki veit ég hvað sást á myndunum!
8. október 2007 klukkan 16:51
Það bærast með mér blendnar tilfinningar gagnvart þessum dýrum, þau eru t.d. mjög falleg á feldinn EN á hinn bóginn er eitthvað sem vekur hræðslu og viðbjóð. Ég sá teiknimyndinda Ratatouille hvar rottum er gert hátt undir höfði sem listrænum matreiðslu”mönnum”….en nú hringir síminn.