Brjálaður Anarkisti

Nú, á sexþúsundasta og sjöunda ári ljóssins er fólk enn að mæla því bót að trúarhreyfingar skyldu hafa áhrif í hinum opinbera geira.

Öll frjáls þjóðfélög í dag byggjast á hugsjónum sem urðu til á átjándu öld, öld upplýsingarinnar þegar fólk uppgötvaði fyrst að það var ekki nauðsynlegt að byggja okkar heimspeki, siðfræði, vísindi eða þekkingu á trú; og ríkjandi guðshugmynd meðal menntamanna var sú að Guð hefði skapað heiminn, en ekkert gert eftir það; hann hafi verið einhvers konar miklihvellur, æðsti arkitekt sem smíðaði heiminn, en hefði aldrei síðan skipt sér af honum og væri ekki snertanlegur á nokkurn hátt.

Nú erum við að halda jól. Við ættum því öll að geta komið okkur saman um að hlusta á þetta fallega jólalag, sem segir einmitt að við þurfum að tilkynna dögun nýrrar aldar þegar hjátrúin hverfur og vitringar ráða ríkjum; þegar skynsemin ræður munum við dauðlegir menn verða guðlegar verur.

Þetta er augsýnilega í ríkri andstöðu við kristna guðfræði. Hver ætlar eiginlega að útskýra það fyrir mér?

Bald prangt, den Morgen zu Verkünden
die Sonn auf goldner Bahn,
bald soll der Aberglaube schwinden,
bald siegt der weise Mann.

O holde Ruhe, steig hernieder,
kehr in der Menschen Herzen wieder;
dann ist die Erd ein Himmelreich
und Sterbliche den Göttern gleich
und Sterbliche den Göttern gleich.

Þessi grein var skrifuð laugardaginn 22. desember 2007 klukkan 1:18. Hægt er að fylgjast með umræðunum gegnum RSS 2.0 veitu. Hægt er að skilja eftir athugasemd.