Bakverkur
Síðan ég var nítján ára gamall hef ég orðið rúmliggjandi að minnsta kosti einu sinni á ári vegna bakverks. Í augnablikinu get ég legið, staðið eða gengið, en ég get ekki setið eða beygt mig.
Oftast þykir mér alveg frábært að vera ég, svo frábært að ég er frá mér numinn af alsælu yfir að vera ég sjálfur. En ekki núna.
16. febrúar 2008 klukkan 16:05
Jæja, ég fór út að labba (og búinn að éta yfir mig af íbúfeni) og mér finnst mér hafa skánað. Allavega settist ég áðan við tölvuna án teljandi sársauka.
16. febrúar 2008 klukkan 16:20
vonandi það sé ekki bara íbúfenið…
17. febrúar 2008 klukkan 22:09
ææ, vona að þér batni fljótt. hundleiðinleg svona bakmeiðsl.
19. febrúar 2008 klukkan 9:18
Hvurslangs heilsufar er þetta á unga fólkinu í dag
Uss uss! Mikið mótlæti hefur dunið á þér sé ek. Það er gott að synda til að styrkja bakið og lungun, allra meina bót vil ég meina.
19. febrúar 2008 klukkan 9:22
Ég hef ekki farið í sund í einhverja áratugi. Það er eitt af því sem mér er mjög illa við að gera, ásamt því að ferðast um flughafnir og þannig, eða bara ferðast yfirleitt. Ég reyni að takmarka það sem mest.
19. febrúar 2008 klukkan 15:32
Tja! En skautadansinn dunar þó!
19. febrúar 2008 klukkan 15:33
Planið er að kaupa línuskauta í vor.
23. febrúar 2008 klukkan 12:11
Brjósklos? Aðgerð? Hvað segja læknirararnir?
23. febrúar 2008 klukkan 12:29
Þetta er eitthvað sem maður þolir í nokkra daga tvisvar á ári, eða þar í kring. Enginn hefur nefnt aðgerð, og þeir sem ég þekki sem hafa farið í svoleiðis virðast ekkert betur settir eftir aðgerð en fyrir.