Hefur einhver týnt páfagauk?
Ef hann hefur gular og grænar fjaðrir, þá er ég hræddur um að Máni hafi étið hann. Það gæti reyndar hafa verið Keli vinur hans, sem býr í kjallaranum og kemur oft í heimsókn. Í öllu falli sá ég mikið af fíngerðum grænum og gulum fjöðrum á gólfinu, einna líkustum dún. Fyrsti kötturinn sem ég sá er ég kom inn var Keli, þannig að hann gæti hafa haft eitthvað að gera með þetta. Ég held ég lesi Velvakanda næstu daga.
27. febrúar 2008 klukkan 22:13
Hljómar Woody Allenskt… Mánagötu Murder Mystery!
27. febrúar 2008 klukkan 22:41
Talandi um japl, jamml og fiður.
27. febrúar 2008 klukkan 23:27
aldrei myndi minn hundur gera svona
29. febrúar 2008 klukkan 12:54
Fríða, nei, hann myndi ekki eiga séns í að ná fuglinum
Reyndar er Loppa vonlaus veiðiköttur, sem mér finnst reyndar bara fínt…
Einhver auglýsing komin, Elías?
29. febrúar 2008 klukkan 14:18
Ég hef ekki séð neitt enn. Ég er annars lasinn heima, þetta byrjaði sem kvef og bólga í nefkoki ásamt hálsríg, en núna er ég bara slappur með hausverk. Þetta er samt allt að skána. Ég á tíma hjá lækni eftir helgi og tel mig svikinn ef hún sendir mig ekki í 100 rannsóknir hjá sérfræðingum.
29. febrúar 2008 klukkan 21:10
ekki smá hvað þú ert búinn að vera mikið lasinn!
1. mars 2008 klukkan 11:47
Kannski þetta sé kattaofnæmi
1. mars 2008 klukkan 12:12
Ég hef reyndar verið að velta því fyrir mér um nokkra hríð.
1. mars 2008 klukkan 17:49
Úps…
1. mars 2008 klukkan 17:59
Ég sá stélfjöður af gulgrænum gára í forstofunni í dag. Ég hef hins vegar hvergi séð aðrar leifar. Getur verið að þeir hafi veist að einhverjum gára, sem hafi síðan sloppið undan?
3. mars 2008 klukkan 20:02
Jæja, ég er kominn með fleiri vísbendingar: http://feitibjorn.blogspot.com/2008/02/einhvers-staar-grtur-lti-barn.html
Allir þrír kettirnir sátu í kring um helsærðan páfagaukinn þegar fólk kom að.