Sofið á hakanum

Undanfarnir dagar hafa að mestu farið í samverustundir með valkyrjunni dóttur minni. Þegar við erum ekki að hjóla eða spjalla saman erum við að spila saman eða horfa á kvikmyndir. Áðan vorum við að sjá meistaraverkið Stardust í annað skipti. Á morgun ætlum við kannski að fara að spila tennis. Í dag var ég með henni í næstsíðasta saxófóntíma vetrarins og síðan hjóluðum við niður í Reykjavíkurakademíu og heilsuðum upp á fallega fólkið sem hafði safnast saman í útgáfuteiti Frétta frá mínu landi.
Flest annað, þar á meðal bloggið, hefur setið á hakanum, eða eins og mér hefur tvisvar ratast á munn í vinnunni nú nýverið er við höfum rætt framtíðaráætlanir og efndir, sofið á hakanum.
Þó get ég ekki látið hjá líða að nefna frábæra útskriftartónleika sem ég fór á með kærustunni um daginn. Veislan sem haldin var á eftir toppaði flest sem ég man eftir, og er það fornvini mínum HT helst að þakka.

Nördahugsanirnar sem plaga hugann þessa dagana snúast meðal annars um ættfræði: hver var hinn dularfulli Guðmundur Jónsson sem fæddist á Kleifum í Seyðisfirði (Vestfjörðum) 1774 og dó í Eyrarsókn í Skutulsfirði 14. nóvember 1826? Var hann kominn af frönskum eða spænskum sjómönnum? Allir þeir sem ég hef kynnst í gegnum tíðina sem kunna að rekja ættir sínar til hans hafa visst suðrænt yfirbragð yfir sér; af bloggurum má helsta nefna Betu Baun, bræðurna Ármann og Sverri, Eyju Margréti, Brynju Björgu Halldórsdóttur og svo náttúrlega sjálfan mig, en Guðmundur er elsti þekkti forfaðir minn í beinan karllegg. Vill ekki einhver Dungal vera svo vænn að láta erfðagreina sig í hvelli til að svara þessari spurningu, takk?

5 svör við færslunni “Sofið á hakanum”

  1. Þá sagði hildigunnur:

    argg, ég steingleymdi útgáfupartíinu :(

  2. Þá sagði baun:

    hvernig fer “erfðagreining í hvelli” fram?

  3. Þá sagði Elías:

    Bara strax! :-)

  4. Þá sagði Elías:

    Ég held samt að það þyrfti einhvern með Y-litning til að finna eitthvað bitastætt.

  5. Þá sagði baun:

    það lá að

Leggðu orð í belg