Aðrir tónleikar
Ég fór á þessa tónleika í gær. Þetta er dóttir kærustunnar, en hún hefur spilað jafn lengi á fiðlu og dóttir mín á saxófón, eða síðan í haust. Þær eru fæddar sama ár. Mér finnst þær báðar ótrúlegar.
Ég fór á þessa tónleika í gær. Þetta er dóttir kærustunnar, en hún hefur spilað jafn lengi á fiðlu og dóttir mín á saxófón, eða síðan í haust. Þær eru fæddar sama ár. Mér finnst þær báðar ótrúlegar.
11. maí 2008 klukkan 12:15
hún er yndisleg!
mikið eigið þið músíkalskar dætur, skötuhjúin:)
11. maí 2008 klukkan 12:27
Takk sömuleiðis!
11. maí 2008 klukkan 12:46
þetta er glæsilegt hjá henni, tandurhreint (líka gísið á þriðja fingri á D, flott það) og líka greinilega fína tilfinningu fyrir boganum, leiðrétti sig eins og skot þegar hún var búin að snúa strokunum við.
11. maí 2008 klukkan 13:19
Ekki amalegt að fá prófessjónal dóm, Hildigunnur
Hún var alveg að deyja úr kvíða dagana á undan, blessunin, og miður sín yfir því að hafa fipast svona oft. Hins vegar gilti það um alla sem komu fram, taugaóstyrkurinn gerði vart við sig hjá flestum, ef ekki öllum.
Ég er stoltust af því að hún skyldi bara halda sínu striki, þrátt fyrir hnökra og útafkeyrslur.
11. maí 2008 klukkan 16:41
Miss G, til hamingju með hana, bara, það fipast nánast allir á tónleikum, það gerir auðvitað ekki nokkurn hlut til (ekki það, ég veit að það er ekki nokkur leið að koma því inn í kollinn á blessuðum börnunum
). Stúlkan er gríðarefnileg, það er greinilegt. Minn 8 ára gutti spilaði þetta lag fyrr í vetur - en hann er líka búinn að vera að læra síðan hann var 5 ára.
Alltaf gott að vera búinn, samt, ekki síður fyrir foreldrana en börnin…
11. maí 2008 klukkan 21:28
Þetta er frábært. Sammála Hildigunni. Maður er nú ekki búinn að vera á fáum svona tónleikum og það sést vel hvaða krakkar hafa hæfileika. Þarna er einn þessara hæfileikakrakka. Það er ekki bara að hún spilar hreint, heldur einhvernveginn virkar hún bara svo músíkölsk þrátt fyrir að standa nærri alveg pinnstíf þarna.
12. maí 2008 klukkan 12:36
Já, hún var alveg frosin af kvíða. Takk kærlega, stelpur!
Reyndar spiluðu dæturnar á hljóðfærin sín í 98 ára afmæli afa Elíasar í gær og slógu báðar í gegn, í það sinnið spilaði frökenin sitt Bourrée án þess að fipast. Voru áhorfendur þó álíka margir og flestir ókunnugir.
12. maí 2008 klukkan 18:47
Flott flott
Já Brynhildur er náttúrlega líka æði…