Ég er genginn í tónlistarlegan barndóm. Playlistinn minn er bara þrjú lög:
Öll þessi lög eru eru eftir sama höfund, Larry Williams. Ég vissi það reyndar ekki áður, ég var bara að komast að því núna.
Hvers vegna er þessi maður að syngja og spila opinberlega?
Árni Johnsen er gersamlega vitalaglaus og gæti ekki haldið lagi þótt líf hans lægi við. Það er vísindaleg staðreynd. Hvað gítarleikinn snertir, þá veit ég dæmi um að fullorðið fólk hafi náð margfalt meiri færni á tveimur vikum án þess þó að hafa snert á hljóðfæri áður á æfinni.
Hann er verri en Björgvin Halldórsson. Að minnsta kosti var Björgvin farinn að halda lagi eftir um það bil 10 ár í sviðsljósinu. Eða hvað veit ég, kannski hefur upptökutækninni bara fleygt svona fram.
Það fer stundum í taugarnar á mér að það er ekki hægt að sýna kvikmyndir í sjónvarpi nema 4,16% hraðar en þær eiga að vera. Þar af leiðandi er öll tónlist hærri um sem nemur tæpum hálftón, eða A er uþb 458 Hz í stað 440. Næsta nóta fyrir ofan er að réttu uþb 466 Hz á temperaða skalanum.
Stelpan mín var að komast að þessu áðan þegar hún var að reyna að spila með Hefðarköttunum lagið “Scales and Arpeggios”.
Ástæða þessa er auðvitað sú að kvikmyndir sem gerðar eru til sýninga í kvikmyndahúsum eru teknar upp á 24 römmum á sekúndu, en slíkt er ekki hægt að sýna í sjónvarpi, sem kýs frekar eitthvað margfeldi af 25.
Eftirlætissöngkonur mínar, í tilviljunarkenndri röð:
Eftirlætissöngvarar mínir, líka í engri sérstakri röð:
Mesti snillingurinn meðal söngkvennanna er auðvitað Björk. Það er erfitt að dæma hvort hún sé meiri tónskáld eða söngkona, en í höfundarverki hennar eru þessir þættir næstum órjúfanlegir.
Annar óviðjafnanlegur snillingur var Janis Joplin. Snilld hennar er kannski ómælanlegri en nokkurrar annarar, enda var hún náttúrubarn sem söng frá innstu hjartarótum á svo átakanlegan hátt að maður stendur orðlaus og hvumsa eftir, sbr þessa útgáfu hennar á Ball and Chain á Monterey Pop tónlistarhátíðinni í júnímánuði árið 1967.
Ef sorg, mæða og harmkvæli koma fram í söngröddum sumra, eins og hjá Joplin og Morrison, þá eru aðrar raddir eins og ferskur andvari, fullur af gleði og bjartsýni. Þannig var Mama Cass. Annars sést hún líka í myndbandinu með Janis Joplin að ofan; hún situr meðal áhorfenda og sést hvísla “wow!”.
Af söngvurunum er einn sem hafði ekki yfir neitt sérstakri tækni eða getu að búa, en það var Jim Morrison heitinn. Samt var hann frábær söngvari, af svipuðum ástæðum og Janis; hann var blúsari frá hjartanu. Hann var líka töffari, en það skiptir minna máli núna.
Hver er Colin Blunstone? munu eflaust margir spyrja. Hann var söngvari bresku hljómsveitarinnar The Zombies, sem var starfrækt frá árunum 1962 til 1967. Síðar söng hann með The Alan Parsons Project, m.a. lagið “Old and Wise” frá árinu 1982. Söngstíll hans er óvenjulegur, hann hafði þýða baritónrödd og söng svo til einvörðungu höfuðsöng á efri mörkum raddsviðsins.
The Zombies voru ótrúlega góð hljómsveit sem náðu því miður ekki þeim vinsældum sem þeim bar. Vinsælasta lag þeirra, Time of the Season, sló í gegn næstum tveimur árum eftir að hljómsveitin hætti. Sem dæmi um hversu gríðarlega langt á undan sinni samtíð þeir voru, er hér næstum óþekkt lag frá þeim frá árinu 1964 sem heitir Walking in the Sun (ég vona að Decca verði ekki brjálaðir) . Er þetta 1964 eða 1974?
Ég var að komast að því að samkvæmt lögum um þjóðsöng Íslendinga er það sennilega ólöglegt að syngja þjóðsönginn sem einsöng.
Hin upprunalega gerð hans er nefnilega fjórrödduð.
Útsetning hans þar sem bara laglínan væri spiluð á rafgítar með hætti Jimi Hendrix væri því ólögleg, en ekki raddsett útgáfa eins og þessi.
Hér er listi af lögum sem ég hef æft á gítarinn:
Það eru nokkur fleiri, t.d. Windmills of Your Mind, en ég tel þau ekki með þar sem ég hef ekki æft þau nógu vel, sérstaklega ekki taktinn.
Mér finnst listinn bara ágætur miðað við að ég hef átt gítarinn bara í rúmlega hálft ár.
Næst ætla ég að kaupa mér svona fiðlu:
Ég póstaði líka mynd af honum hér um daginn. Ég get ekki staðist þá freistingu að pósta henni aftur, aðallega til að mynda skemmtilega fánamyndun með veifu (banner) þessa vefs.
Gagnrýni er vel þegin, en samt mun ég bara hlæja að henni, þó hún sé sönn. Einkum og sérílagi sé hún sönn.
