Brjálaður Anarkisti

Það hefur ávallt talist til dyggða að standa við sínar ákvarðanir.

Dæmi:

Þú hefur borgað 10 þúsund kall fyrir bestu sæti í leikhúsinu. Þegar sýning er nýhafin brýst út eldur. Hvað gerirðu?

1. Reynir að koma þér út fljótt og örugglega, án þess að valda troðningi eða ofsahræðslu.
2. Situr sem fastast. Þú hefur fjárfest of mikið í þessari sýningu til að henda því á glæ.

Svar tvö er augsýnilega réttast. Fyrir utan það virðast sumir ekki skilja jafn einfalda röksemdafærslu og þessa:

• Við verðum að gera eitthvað.
• Að byggja álver er eitthvað.
• Ergó, við verðum að byggja álver.

Af hverju skilur sumt fólk ekki svona einfaldar röksemdafærslur?

Ég hef heyrt að sumir telji vöruúrval hafa farið vaxandi síðan Baugsveldið yfirtók smásölu á Íslandi. Það er bæði rétt og rangt. Það er ótrúlega mikið úrval af afbrigðum af einum og sama hlutnum, en vantar svo heilu yfirflokkana af öðru. Til dæmis er hægt að fá tæplega 20 mismunandi afbrigði af Dijon-sinnepi (sem mér finnst með of miklu edikbragði), auk nokkurra algengra amerískra og danskra tegunda, að ógleymdu hinu íslenska. Hins vegar er ekki hægt að fá sinnep af vissri tegund sem kallast enskt sinnep, en umsvifamesti framleiðandi þess er Colman’s.

Það er merkileg þversögn með Englendinga að þeir eru ámóta kryddfælnir og Íslendingar, en framleiða þó sterkasta sinnep sem til er. Enskt sinnep er lagað án ediks og er ámóta sterkt og japanska maukið wasabe sem er haft með sushi og sashimi. Þegar það snertir öftustu bragðlaukana fær maður fullnægingu í ennisholurnar.

Því var það mér sérlega ánægjulegt þegar systir mín kom frá Englandi í fyrrinótt eftir tæplega tveggja ára fjarveru og kom með dollu handa mér.

Ég man líka eftir að hafa séð Colman’s sinnep auglýst í Morgunblaðinu frá því árið nítjánhundruð-þrjátíu-og-eitthvað.

Það sem ég vil fá að vita er þetta: ætlar ríkisstjórnin að gera eitthvað í því að tryggja anglófílum þessa lands jafn-sjálfsögð mannréttindi og áframhaldandi aðgengi að ensku sinnepi?

Ég hef verið að velta fyrir mér einu atriði í íslenskum stjúpusögum: hvers vegna flagðið sést aldrei fyrr en það hefur verið mælt.

Vondar stjúpur í íslenskum ævintýrum eru yfirleitt “tröll”, en tröll ævintýranna eru gerólíkur þjóðflokkur tröllum þjóðsagnanna. Tröll ævintýranna eru göldrótt og geta virst vera fallegar manneskjur, þangað til einhverjum dettur í hug að bregða mælispjaldi á herðar þeim. Þá breytast þau samstundis.

Þetta minnir mig á kött Schrödingers. Eða þá á sum lögmál teiknimyndaeðlisfræðinnar.

Ég hef þekkt Vatnsmýrina lengi, ég bjó eitt sinn mjög nálægt henni, á Nýja-Garði, ég hef synt í Vatnsmýrartjörn og hef labbað eða hjólað þar framhjá á hverjum einasta degi í um það bil 10 ár. Þess vegna tek ég eftir breytingum þar.

Þetta vor er alveg sérstakt. Vatnsmýrin virðist vera dáin. Það er ekkert kríuvarp, hvorki þar né við litlu tjörnina. Gæsa- og andavarpið í Vatnsmýrinni er ekki þarna. Það eru bara ein og ein gæs og önd á stangli, en hins vegar gríðarlega mikið af veiðibjöllu, sennilega vegna þess að kríuna vantar.

Hver er ábyrgur fyrir þessu? Borgarfulltrúar með héraheila sem klesstu hraðbraut inn í miðja borg?

Hvaðan fær Exbé, ég meina Framsóknarflokkurinn peninga til að auglýsa eins og þeir gera?

Hvernig kemur þetta heim og saman við þá staðreynd að fylgi þeirra nálgast núllpunktinn?

Það fyrsta sem ég kynntist á Internetinu var Usenet og IRC. Tölvupósti kynntist ég ekki fyrr en síðar, enda átti ég ekki í tölvupóstsambandi við neinn framan af fyrir utan fólk sem ég kynntist á öðrum hvorum þessara staða. Nú er hún Snorrabúð stekkur og Usenet er ekki lengur þar sem hjarta Internetsins slær. Þegar ég nota núna þess fremur lélega staðgengil, öll bloggkerfin (og póstlista líka) sakna ég eins: kommentakerfi sem er þrætt (threaded) að fullu. Með “þrætt” meina ég að sérhvert svar getur orðið þráður í sjálfu sér. Til að pósta kommenti þarf það að vera annaðhvort stakt án tilvísunar til eldra eða með tilvísun í eitthvað eldra komment. Sérhvert komment felur síðan í sér tilvísun í alla röð fyrri kommenta sem það er svar af og svo koll af kolli. Þannig er alltaf hægt að rekja sig aftur gegnum röð kommenta. Sérhvert umfjöllunarefni getur orðið að flóknu tré af umræðu. Þetta vantar í dag. Hvernig litist ykkur á eitthvað svona í stað Haloscan?

Ef þú ferð á http://www.islendingabok.is/ og skráir þig inn og smellir á móður og svo aftur á móður og svo koll af kolli þar til þú kemst ekki lengra, hvar endarðu?

Ég lendi á þessari:

Ragnheiður Eiríksdóttir Fædd ~1440 Húsfreyja á Reyni í Mýrdal, Krossi í Landeyjum og í Stóradal undir Eyjafjöllum. Einnig nefnd Ragnhildur. Sums staðar ranglega sögð dóttir Eiríks Loftssonar eða Eiríks Sumarliðasonar, Eiríkssonar., Loftssonar.

Hún virðist líka hafa orðið ríkasta kona sinnar samtíðar eftir fræga málsókn sem hún höfðaði á hendur morðingjum eiginmanns síns eftir Krossreið ena síðari 1471, en hún sjálf hafði komist af við illan leik.

Leiðin liggur gegnum þessa:

Guðríður Þórðardóttir Fædd 1645 Látin 1707 Biskupsfrú á Hólum.

Hún er kona Bauka-Jóns, tóbakskaupmanns, sýslumanns og biskups og móðir “Snæfríðar Íslandssólar” sem hét í raun Þórdís Jónsdóttir.

Móðurafi minn er líka kominn af henni í beinan kvenlegg.

En hvaðan eruð þið komin? Hvaða hvatbera berið þið?